تلميح( مربوط به کلاس دوم)

    آن است كه گوينده در ضمن كلام خويش به آيه ، حديث ، داستان ، واقعه ي تاريخي ،

اسطوري و افسانه اي اشاره داشته باشد .

آسمـان بار امانت نتوانست كشيد      قـرعه ي فـال به نـام من ديوانه زدن

توضيح : اشاره به آيه ي « انا عرضنا الامانه علي السموات و الارض ... . »

نكته : گاهي در آرايه ي تلميح ، آرايه ي مراعات نظير هم به كار مي رود .   

بيستون بر سر راه است ، مباد از شيرين       


خبـري گفتـه و غمگيـن دل فرهاد كنيد

 مثال های دیگر:


چون خلیل از شعله گل چیدن خوش است.


ذات او دروازه ی شهر علوم .


یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور .


افتد اگر کذار خلیل اندر آن مقام     قربان کند دوباره پسر در منای توس.